X
تبلیغات
elnaz graphic

تصوير سازي چيست؟

تصوير سازي چيست؟

 

تصوير، واژه اي است كه ازگذشته هاي دور تا امروز به انسان جهت ارتباط بر قرار كردن كمك است. همچنين توسط آن انسان هاي گذشته توانسته اند مفاهيم و تجارب بسياري را از طريق آن به يكديگر انتقال دهند. تصوير موجب پيدايش خطوط تصويري اوليه نظير خط هيروگليف و ميخي شد و توسط خط، انسان توانست تاريخ نگاري كند و براي آيندگان تمامي آن چه را در گذشته هاي دور اتفاق افتاده به ثبت برساند و موجب رشد وشكوفايي در تمامي زمينه هاي علوم بشري گردد.

آن چه بسيار اهميت دارد، اين است كه در گذشته و حال تصوير هموارهدر ارتباط با آموزش نقش كليدي داشته است و به واسطه آن افرادي به خلق تصاويز پرداختند كه در معناي عام هنرمند ودر حيطه ي تخصصي تر مصور و تصويرگر ناميده مي شوند.

در گذشته تصوير و مصور كردن در حيطه ي خاصي نمي گنجد و شامل هر اثر تصويري مي شد، بدين سان اثر خلق شده ي خويش را مصورسازي مي دانستند، زيرا كه تصور مي شد تصوير به دست آمده توسط آن ها بر اساس موضوع و متن خاصي بوده است. هر چند كه در گذشته نيز آثاري خلق شده بر اساس موضوعاتي نظير جشن ها، آيين ها، پيروزي ها و غيره بوده است، ولي براي همگان قابل دسترس نبود زيرا اغلب در اماكن خاصو نزد بزرگان وحاكمان بوده است. زماني كه كتابت آغاز گرديد هنرمندان و مصوران تمامي هنرهاي خود را در قالب تصاوير، كادر وحواشي تزييني كتاب ها به كارگرفتن و توانستن به واسته ي تصاوير به درك بهتر متون كتاب ها اعم از ديني نظير كتاب ارژنگ ماني، ادبي، علمي همانند كتاب عجايب المخلوقات و غيره بپردازند.به واسطه ي پيدايش صنعت چاپ كار برد و نقش تصوير گري تعريفي تازه يافت.در عصر كنوني تصوير گري با محتوا و موضوع به صورت مستقيم در گير است و اثر تصويري بدون آنها ديگر به عنوان تصوير گري پذيرفته نمي شود.

در دوره هاي گذشته هنرمندان به نقش كردنتصوير بر ظروف، اشيا و اماكن مي پرداختند كه بيشتر به هنرهاي مستظرفه(ظريف و تزئيني) و نقاشي نزديك بود و تا مدت ها تصوير گري در كنار نقاشي به تداوم خود ادامه داد، به طوري كه تفكيك آن از يك ديگر امري دشوار و گاه غير ممكن مي نمود.در آن عهد هنرمندان نقاش در كليه ي زمينه هاي تصويريدستي به قلم داشتند و حيطه ي كاري آن هابسيار گسترده تر از زمان حاضر بود.

در دسته بندي ها نقاشي را به لحاظ موضوعي تا قبل از دوره ي مدرن، به سه دسته تقسيم نموده اند :

١. منظره                       ٢. طبيعت بي جان               ٣. پرتره (چهره)

 

و به لحاظ ساختار به:

١. نقاشي ديواري             ٢. سه پايه اي                     ٣. كتابت

دسته بندي كرده اند. تصويرگري به تدريج توانست خود را از زير مجموعه نقاشي تا حدي جدا سازد. اين حرفه طي چند دهه اخير توانسته در كنار رشته گرافيك و با آن رشته به حيات خود ادامه دهد. در زمان حاضر نيز تصويرگران به صورت عمده با دو گرايش به نقاشي و گرافيك وجود دارند، و تأثير اين نوع گرايش در آثارشان قابل مشاهده است و اين امر موجب گرديده تا گاه تمايل به يكي از اين رشته ها كم و يا زياد گردد. حال اين حرفه به رشته اي خاص با تخصص هاي مختلف تبديل شده است، و براي رسيدن به اين تخصص ها گذراندن مراحل و درجات گوناگون آموزش هنري لازم است.

تصويرگري هنر برقراري ارتباط ميان متن و تصوير است كه همگام و همراه با يكديگر مي توانند پيامي را به مخاطب خود انتقال دهند.

اولين هدف و رسالت تصويرگر، انتقال پيام نوشتاري در قالب تصوير است. در اين جا جهت آشنايي بيشتر  مهم ترين اهداف تصويرگري به شرح زير دسته بندي گرديده اند:

١. انتقال پيام

٢. تقويت قوه تجسم و خلاقيت

٣. ايجاد رابطه هاي عاطفي-عقلاني

٤. راهنمايي درك بهتر مفاهيم متن

٥. تشويق به هنر و آشنايي با شيوه هاي گوناگون

 

شيوه هاي تصوير سازي:

مداد (مداد رنگي – مداد سياه)

ماژيك

مركب

اسكراچ برد (خراش)

حكاكي بر روي چوب

چاپ شيشه (منوپرينت)

كلاژ (تكه چسباني)

پاستل روغني – مداد شمعي

گواش

آبرنگ

اكولين (جوهرهاي رنگي)

چسب چوب و ...

 

منبع: شباهنگي، جلال؛ حسن پور، محسن، مباني تصوير سازي، چاپ اول، سال ١٣٨4، تهران، چاپ و نشر كتاب هاي درسي ايران